19 Ocak 2009 Pazartesi

Kalbimizde














Cocuklar ayna gibi onlara gösterilen sevgi ve ilgiyi fazlasiyla geri yansitiyorlar. Iste belki bu yüzden Ezgi'nin Mehmet dedesine karsi ozel bir ilgisi vardi. Dedesi elini öpmeye alistirdigi icin bizimki "Nereden öpelim annecim" dedigimizde sunu diye ellerini gösterir, öpülmesini bekler, telefonda kimseye yüz vermedigi halde "Gel dedeyle konus" dersek hemen kosup "Dedeee" diye seslenirdi. Dedesinin terliklerini getirir, mama yiyorsa mutlaka ona da yedirmek isterdi. Ezgim onu hatirlayamayacak kadar kücük olsa da hatiralari hep bizimle birlikte yasiyor olacak.

1 yorum:

meltem dedi ki...

nur içinde yatsın ezginin dedesi :(((