İlkbahar

Bahar kapiyi caldi. Havalar isinmaya baslayinca bizde kendimizi disari attik. Minik yavru toprakla tanisti, ufaktan ufaktan tadina bakti. Ezgi bol bol takla atti, yerlerde yuvarlandi. Parki düzenli ziyaretlerimiz basladi. Muhtemelen önümüzdeki aylar buradan cikmayacagiz. Bu kadar kar, kistan sonra ne kadar da iyi geldi.

Acik hava

Her gün dünya atlasina bakip Güney Afrika'da maymun beslemek , Cin'de pandalari görmek, Sydney'de Nemo'yu bulmak isteyen bir kizimiz var. Bir de altinin degismesini, yemeklerinin yedirilmesini ve kucakta gezdirilmeyi bekleyen bir bebegimiz. Evdeki ritm yüksek. Cocuklar hareket etme, anne-baba isleri yetistirme telasinda. Ara sira disarida yürüyüs kacamaklari yapiyoruz. Herkese iyi geliyor.

Onur bebisin yeni disler patladi patlayacak. Cani cok tatli degil. Dismis, düsmüs pek aglamasi yok. Ilgilendigin sürece son derece huzurlu, uslu. Temasi cok seviyor, uyurken bile elimi birakmak istemiyor. Bir de güzel elleri var tombis tombis anlatilmaz yasanir.

Ezgi kardesiyle son derece ilgili. Ama istedigi cevaplari alamazsa moreli bozuluyor. Siz güldürüyorsunuz ben niye yapamiyorum diye üzülüyor. Anlatmaya calisiyoruz. Oyun icin biraz daha vakit var. Yine de iyi sayilir, kisa da olsa birlikte oyalanabiliyorlar.

Zaman hizli geciyor. O günlerde yakindir diye düsünüyorum.

Lapa lapa kar

Kar geldi

:: Disarida :: Ezgi :: Bol bol kartopu oynadi, donmus havuza parmak daldirdi, buz üstünde yürüme ve yuvarlanma denedi, kis gelmis yorumu yapip ne zaman yaz gelecek, ben yazi daha cok seviyorum diye belirtti. Sebep olarak hayvanlarin üsüyüp yemek bulamamasini gösterdi :)

























































































:: Iceride :: Onur :: Kar yagisi ve alevler pür dikkat seyredildi, oyuncak paylasimi sebebiyle ablayla sicak saatler yasandi.

Yilin ilk kari

Yilin ilk kari nihayet dustu. Bizimki uyanip disariyi bembeyaz gorunce cok sevindi. Hastalik filan dinlemedik iyice giyinip dolasmaya ciktik. Pek tutmadigi icin sadece ufak kartoplari yapabildik, hayalimizde ki kardan adam icin bir sure daha beklememiz gerekecek. Yine de kisa gezimizin ardindan eve dondugumuzde harika bir gundu anne dedi :)

Bu hafta tatil basladigindan Ezgi evde ama hesapta olmayarak bende ona katildim. Cunki ikimizde grip olduk. Oksuruk biraz zorluyor yine de tatilde oldugu icin keyfi yerinde. Hep okul hep okul ! odami, Hatice annemi cok ozledim ben diyor. Arkadaslari gelip gidiyor onlara bile fazla yuz vermiyor. El isi calismalari, boyamalar, makasla kesip bicmeler derken gunu bitiriyor. En son yaptigi zurefaya bayildim. Teyzesinin yaptigi anne zurefaya baka baka yavrusunu cizip, kesip yapistirdi. Tamamen kendi el urunu. Okulda ise bu kadar kapsamli seyler yaptirmiyorlar. Genelde hazir parcalara birseyler yapistiriyorlar veya boyatiyorlar. Tabii hazir olduklari icin daha guzel gozukuyor ama cocuklarin sadece katkida bulundugu da anlasiliyor.


Hastaliktan mi buyudugunden mi nedir bilemiyorum biraz daha isyankar gunler geciriyoruz. Hep sizin dediginiz oluyor benim dediklerim ise hic olmuyor diye sitem ediyor bana. Halbuki konularda oldukca basit. Atkisi takmayacakmis, elini yikamayacakmis herseye itiraz. Bende sayiyorum onun neler istedigini ve bizim olabilecek herseye evet dedigimizi. Uzun konusmalar ve aglamalar sonrasi genelde anlasiyoruz. Yine de bazen cok zorlanmaya basladigimi hissediyorum. Erken ergenlik bu mu olsa gerek :)

Hosgeldin Kasim

Haftasonu parkta bol bol oynadik. Kücügüm birbirinden güzel cilekli pastalar yaparak annesini besledi. Sayisiz mum üfleme ve iyi ki dogdun sarkilari esliginde tabii ki. Haftalardir akmaya devam eden minik burnunu da iyice güneslendirmis olduk. Bu havayi bulmusken kacirmak istemedik.





















Mevsime uygun olarak Tinkerbell ve Kayip Hazine yi seyretmeye basladik. Cok güzel sonbahar görüntüleri var.

Kitaplardan ise Kaplumbaga ve Gökyüzü nü okuyoruz. Yine cizgiler ve konu siradisi. Ikimizinde cok hosuna gitti. Ve You are my little bird mp3 lerini dinliyoruz. Sarkilara ben daha hevesli eslik ediyorum sanirim Ezgi anne bu senin icin mi diye soruyor :)

Son olarak kizimiz kendini resme verdi. Sürekli birseyler cizip bizimle paylasiyor. Hatta bu resim sevdasina kagidina bakarken önüne bakmayip düserek kafasini da morartti.

Bahardan bir gün

Günesin isittigi güzel bir sonbahar günü dolasmaya cikiyoruz. Cicekler acmis, mantarlar büyümüs, börtü böcek ne varsa yuvalarindan cikmis etraf senlenmis. Ezgi de herseyi pür dikkat izliyor. Kim birsey kesfederse digerlerini cagirip gösteriyor. Bugün bi sürü hayvan gördüm diyor bizimki ve saymaya basliyor. Kurbaga, kertenkele, kelebek, cekirdee, solucan... Her yeni hayvanda bastan basliyor. Kapanisi ise bahce masasinin altina kivrilmis uyuyan kedi ile yapiyoruz. Tam bir kedi sever olan kizimiz kediciginin babasi tarafindan bahce disina cikarilmasina pek üzülüyor. Ama sonra bu saate kadar uyunmaz ki diye bize hak veriyor :)

Evcil böcegimiz

Gücümü toparlayabildigim zamanlar Ezgi ile disarida gezmelere devam. Yagmurlarla birlikte bahcemiz salyangoz, sümüklüböcek kaynamaya basladi. Ara sirada tavsanlarla karsilasiyoruz ki onlarin sonbaharla pek ilgisi yok, komsunun kutularindan kacmayi basaran iki pamuk yavrucuklari. Gecen gün epey büyük bir sümüklüböcek bizim agacin altina misafir olmus. Biraz inceleyelim yaprak verelim derken Ezgi hayvancagizi pek bir sahiplendi. Anne nütfeen onu evde besleyelim diye tutturdu. Sümüklüböceklerin evcil hayvan olmadiklari ve evde beslenemedikleri konusunda ikna etmeye calissam da ben onu kavanoza koyiyim, yaprak veriyim, su veriyim diye israr etti. En sonunda kavanozda mutsuz olacaklarini, dogada arkadaslari oldugunu ve biraz yavasta olsa özgürce dolasmalari gerektigini anlattikca hak verdi bana. Simdi her sabah okula giderken evcil böcegimizi bahcenin degisik yerlerinde hatta bizim evin icine girmeye calisirken görüyor pek gülüyoruz. Zaman zaman pembe yapraklar toplayip ikram ettigimiz bile oluyor :)

At ciftliginde

Ne zaman Cemile Midilliye Biniyor kitabini okusak bizimki bir hevesle "Babaa beni at cittigine goturermisin ?" diye soruyor. Bir turlu firsat bulamamistik gitmeye. Gecenlerde bize cok yakin Ballica koyunde bir atli spor klubu oldugunu ogrendim. Bugun de hava guzel olunca hadi gidelim dedik. Ezgi haberi duyunca havalara uctu tabii. Giriste camekanin arkasindan atlari gorunce nasil da sevindi. Baktik hersey yolunda bir de ahirlarin oraya gidip kucuk ponny lere bakalim dedik. Dedik ama demez olaydik. Ahira girisimizle buyuk atlardan biri burnundan tisladi. Bizim ki ondan sonra koptu. Umut'a yapisti, korkudan basini kaldirip diger atlara bakamadi bile. Ne dediysek fayda etmedi. Sonra tekrar binis egitimi veren ablanin yanina gittik. Genelde bu yas civari oluyor. Kafalari cok kocaman geliyor ondan korkuyorlar :) ama bir sure sonra alisir merak etmeyin dedi. Biz de bu seferlik sadece izledik. Ve anne atla bebek atin resmini boyadik. Bir aksilik olmazsa haftaya yine gitmeye karar verdik. Bir daha ki sefer bende binmeyi dusunuyorum. Zaten minikte once benim binmem konusunda epey israr etti. Soz verdik bir kere hadi hayirlisi :)

Bahar geldin mi ?

Baharin geldigini yavas yavas hissetmeye basladik. Agaclarimiz ciceklendi. Nanelerimiz büyüdü, Ezgi koparip koparip agzina atiyor. Ugurböcekleriyle karsilasmaya basladik. Ve bir baktik ki kurbagalar da uyanmis, ziplamaya baslamislar. Hala uyuyanlarda Ezgi'nin kafalarina attigi taslardan sonra herhalde kalkmislardir :) Doga yavas yavas uyaniyor ama son yillarin en soguk Mart'larindan birisi bu olsa gerek. Atkisiz, beresiz disari cikamiyoruz, donuyoruz. Nitekim bizim kücügün burnu da bir iki gündür tikaliydi. Cok ciddi birsey degil, burun düzelmek üzere fakat Ezgi acaip huysuz. Yine aglak modda. Gözünde iki damla yas hazirda bekliyor ne olsa da aglasam ve susmasam diye. Tabii buna bagli yemek yemesi de bozuk. Mevsim gecisi bizim kücüge pek yaramadi, baharla birlikte herseyin düzelmesini umut ediyoruz.

Bu ne günes bu ne soguk

Haftasonu günesi görünce pür nese kendimizi disari attik. Aman tanrim günes piril piril ama ne soguk. Esek donduran günes derler ya aynen öyle. Biz de sokagimizda ki zamansiz cicek acan agaclar gibi acilmisiz. Neyse komsular sagolsun yolda hemen bere, atki temin ettikte vukuatsiz olarak gezimizi tamamlayabildik. Ne demisler ev alma komsu al :)

Börtü böcek

Cicek topladik, topraga bulandik, biraz da agzi acik dolasip solucan bakindik

...derken, gecti bitti bir hafta daha.

Bos zaman yok

Pamuk ile Mercan hastalanip doktora gidince (ve geri dönemeyince) bir bilenden yardim istedik. Ozer amcasi Ezgi icin cok güzel bir akvaryum hazirladi. Meger bu balik isinin ne kadar cok inceligi varmis, hepsini anlatti bize sagolsun. Simdi ailecek prensesleri izliyoruz.



















Parmak boyasi unutulan kutular arasinda bulundu. Bizimki pek sevindi, özlemis. Bitmesin diye azar azar boya(n)di.




















Murat amcasinin hediyesi Neden annemi ve babami cok seviyorum kitaplarini büyük bir zevkle okuyoruz. Koala ve kugu'yu da ilk defa gördü, söylemeye calisiyor yarim yamalak.


























Ve kücük yardimci bahce isinde. Haftasonu günesi görür görmez disari firladik. Yagmur seni cok seviyoruz ama artik gitme zamani gelmedi mi ? Biraz bahar lütfen.