At ciftliginde

Ne zaman Cemile Midilliye Biniyor kitabini okusak bizimki bir hevesle "Babaa beni at cittigine goturermisin ?" diye soruyor. Bir turlu firsat bulamamistik gitmeye. Gecenlerde bize cok yakin Ballica koyunde bir atli spor klubu oldugunu ogrendim. Bugun de hava guzel olunca hadi gidelim dedik. Ezgi haberi duyunca havalara uctu tabii. Giriste camekanin arkasindan atlari gorunce nasil da sevindi. Baktik hersey yolunda bir de ahirlarin oraya gidip kucuk ponny lere bakalim dedik. Dedik ama demez olaydik. Ahira girisimizle buyuk atlardan biri burnundan tisladi. Bizim ki ondan sonra koptu. Umut'a yapisti, korkudan basini kaldirip diger atlara bakamadi bile. Ne dediysek fayda etmedi. Sonra tekrar binis egitimi veren ablanin yanina gittik. Genelde bu yas civari oluyor. Kafalari cok kocaman geliyor ondan korkuyorlar :) ama bir sure sonra alisir merak etmeyin dedi. Biz de bu seferlik sadece izledik. Ve anne atla bebek atin resmini boyadik. Bir aksilik olmazsa haftaya yine gitmeye karar verdik. Bir daha ki sefer bende binmeyi dusunuyorum. Zaten minikte once benim binmem konusunda epey israr etti. Soz verdik bir kere hadi hayirlisi :)