Ezgi icin bu kitaptan esinlenerek bir oyun planladim. Temiz ve eski bir ayakkabi kutusuna yine temizlenmis meyve ve sebzeler koydum. Amac Ezgi'ye günlük meyve ve sebzeleri tanitmak, isimlerini ogretmek idi. Yumusak bir atki yardimiyla kutuyu boynuma astim ve "domates vaaar, elma vaar, portakal vaar" diye bagirdim. Bizimki hemen oyuna dahil olmak istedi. Aslinda kutuyu onun boynuna asmayi ve icindekileri sirayla istemeyi düsünmüstüm ama Ezgi isin bu kismiyla hic ilgilenmedi. Böylece bizim seyyar manav birden masa üstü manava dönüstü. Once bebekleri gelip manavdan domates, mandalin, elma..vs istediler. O da tek tek istediklerini vermeye calisti. Ilk basta karisikliklar oldu ama bebekler kendi istediklerinde israr edince dogrulari almayi basardilar. Sonra ki müsterimiz Umut oldu. Kücük hanim babasina kosarak ve büyük bir heyecanla siparisleri götürmeye basladi. Bir 10 dakika böyle oynadik. Bu arada onun müsteri olmasini ve meyvelerin isimlerini söylerek almasini saglamak icin ugrastim. Ama agzindan bir tek "elma" cikti. En sonunda mutfaga sürüklenip elmayi kestik ve bir parcasini yedi. Oyunumuz da böylece bitti :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder