"Kahverengi ayi kahverengi ayi ne görüyorsun ? Bana bakan kirmizi bir kus görüyorum". Sayfayi ceviriyoruz ve gercekten kirmizi bir kus bize bakiyor. Ezgi "Aaaaaa" diye ciglik atiyor. Yine soruyoruz "Kirmizi kus kirmizi kus ne görüyorsun ? Bana bakan siyah bir koyun görüyorum". Ezgi "Hadi" diyor ve sayfalari birer birer merak ve sevinc cigliklariyla cevirmeye devam ediyoruz.
Kücük hanim bu hikayeye bayildi. Yaklasik on kez arka arkaya okuttu. Hala da elinde dolasiyor, kimi yakalasam da okutsam diye. Cok basit bir mantik ama yazar cocuk ruhunu yakalamis. Zaten oldukca ünlü bir kitap. Turkiye de bulamadigim diger kitaplarla birlikte Amazon'dan siparis vermistim, uzun bir yolculuk sonrasi elimize ulasti.
Ezgi'nin favorisi mor kedi. Benim ki ise son sayfa da bize bakan cocuklar. Bu arada bizimki artik "Sari" yi da biliyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder