Dikkatli ol

Bizim ev de son günlerde bir "tikkatli ol" modasi sürüp gidiyor. Ezgi özellikle yürüme döneminde ele avuca sigmayan, hep düsen, tirmanan, cilgin bir cocuktu. Biz de farkinda olmadan bu lafi cok kullaniyormusuz megerse. Ne zaman Ezgi de yarim yamalak konusmaya basladi o zaman anladik. Cünki kizimiz ya bize ya da kendine "tikkatli ol" diyip duruyor. Umut araba kullanirken yanimizdan bir kamyon mu gecti, hemen atliyor seninki "Babaa, tikkatli ol" "Tamam babacim, dikkatli olurum merak etme" Pencereye mi tirmandi "Ezgii tikkatli oluyoo" diyor hemen. Bir yandan da Umut'un eline koluna yapisiyor korkudan. Bisikletin tepesine tirmanmaya calisirken gözümüzün icine baka baka "düsmem" "tikkatli oluyommm" diyor. Ama son derece de heyecanli, ici pir pir. Cünki korkuyor düsmekten, cani da cok tatli. O merak yok mu o merak, dikkat filan birakmiyor bazen, kütt diye carptiriyor saga sola. Sonra bizim cilgin gemi siginiyor anne limanina.