Bizim evde Ezgi'nin uykuya hazirlik seremonisi
en az yarim saat aliyor. Alt temizligi, pjimalarin giyilmesi, üzerine uyku tulumu ve yatagimizin ayrilmasiyla baslayan masal anlatma seanslari. Son günlerde saat degisikliklerinin de etkisiyle uykuya dalmasi ve kesintisiz uyumasi iyice zorlasti. Ozellikle gece uyanmalarinda tam hersey yoluna giriyor derken yine dagilmis durumdayiz. Uykuya dalarken gün icinde okudugumuz kitaplarindan aklimda kaldigi kadariyla basliyorum anlatmaya. Ama sürec uzayinca benim masallar da tükeniyor, ne anlatsam diye zorlandigimi hissediyorum. Bize söyle iyi ve biraz uzun hikayesi olan bir kitap lazim diye düsünürken Kirpi ile Kestane'ye rastladim.
Kitap kafasina düsen kestaneden kurtulmaya calisan bir kirpi ve onlarin diger hayvanlardan yardim istemelerini anlatiyor. Hem hikayesi güzel hem de cizimler gerceklerden cok uzak degil. Sonu ise tam istedigimiz gibi mutlu bitiyor. Kestane annesine kavusuyor. Ezgi burada neredeyse mendili cikarip mutluluktan aglayacak, yani öyle bir suratla bakiyor resimlerine. Eve geldigimizde 5-10 kez okutuyor. Yatarken de benden masal versiyonunu dinliyor. Hala ilgisi azalmadi. Yalniz anne-kestane ayriligi onu etkilemis olacak ki her uyandiginda "anne, anne nerde" diye sayiklamaya basladi. Bu ayrilik ve kavusma kisimlarini biraz hafifletmek gerekecek sanirim.
7 yorum:
ahahaha küçüğüm benim gözyaşlarıda hazırda bekler hep..
sinem bu ilerde türk filmi faland izleyemez söyliim sana :))
Ben ona kiyamam. Teyzecim sen mutluluktan aglamayi da biliyorsun...
Kizlar bizim ki biraz fazla duygusal olucak sanirim, sürekli gözünde yaslar. Biri aglamaya görsün hemen basliyor. Annesini kaybetmis bir bebek ciktiginda ne kadar üzülüyorsa bulunca da o kadar mutlu oluyor. Kendisi birebir yasiyor yani sahneleri.
Bu arada izlemek icin agladigi diziler Aski-memnu, Yaprak dökümü, Bir bulut olsam..vs. Sadece Asi'yi izlettiriyoruz. Digerlerini görmüsse kandirip kapatiyoruz. Ask dizileri izleyen 2 yasinda bir cocuk düsünebiliyormusunuz.
"Asi nerde?" diye Carsambadan sormaya basliyor.
Canim benim. Hic kiyamam ona ben. Asi seyrediyormus saka gibi. Hayir ben de seyrediyorum ama ben 30 yasindayim :)))
sizin okuduğunuz bu kitapları hayatının sonuna kadar unutmaz,benim hala aklımda o zamanlar dinlediğim resimlerine baktığım ve kafamda şekillendirdiğim masallar:)
Umarim öyle olur Kübra Zeynep :)
Yorum Gönder