Ezgi'nin 23 Nisan'dan beri aklindan ucurtmalar cikmiyordu. Babasina surekli "ucurtma almam mi" diye siparis veriyordu. Ruzgarli bir gun bu kucuk kalpten dilekler kirmizi bir ucurtmayi evimize kadar getirmeyi basardi. O gunden beri biz nereye ucurtma oraya geziyoruz. Genelde ucmak yerine yerde surukleniyor ama bazen de havalaniveriyor ki iste o anlar Ezgi'nin mutlulugu gorulmeye deger dogrusu.
1 yorum:
Canim ne kadar da mutlu gozukuyor. Hepimizin en buyuk zevki degil miydi ucurtma ucurmak.
Ezgi'ye soyle annesi teyzesi geliyor. Beraber de ucururuz ucurtma.
Yorum Gönder