17 Mayıs 2009 Pazar

Bir ucurtma hikayesi

Ezgi'nin 23 Nisan'dan beri aklindan ucurtmalar cikmiyordu. Babasina surekli "ucurtma almam mi" diye siparis veriyordu. Ruzgarli bir gun bu kucuk kalpten dilekler kirmizi bir ucurtmayi evimize kadar getirmeyi basardi. O gunden beri biz nereye ucurtma oraya geziyoruz. Genelde ucmak yerine yerde surukleniyor ama bazen de havalaniveriyor ki iste o anlar Ezgi'nin mutlulugu gorulmeye deger dogrusu.

1 yorum:

Seda dedi ki...

Canim ne kadar da mutlu gozukuyor. Hepimizin en buyuk zevki degil miydi ucurtma ucurmak.
Ezgi'ye soyle annesi teyzesi geliyor. Beraber de ucururuz ucurtma.