29 Mayıs 2009 Cuma

Gülümseten anlar

Bizim evde son günlerde pek moda olan bir oyun. "Anne uyu, baba uyu" oyunu. Ezgi koltuklara uzanmis olan anne-babasini sirayla uyutup, korkutuyor.
-Anne uyu
Gözlerimi kapatiyorum.
-Susssss (parmagini burnuna dokundurarak) Anne uyudu.
Gözlerim hafifce aralaniyor.
-Anne uyu, uyu....Uyudu....(uyudugumdan emin olduktan sonra) Bööööööööööööö
Ciglik atiyorum sakaciktan :) Bizimki bu arada gülmekten katiliyor ve "anne biraz korktu" diyerek aynisini babaya uygulamaya kosuyor.

*************************************

Sallanan sandalyeye kuruluyor ve babasina talimat veriyor "Baba beni salla, hizli salla". Basliyor sallanmaya. Hafif müzik ve los isik esliginde sallanirken gözler kapaniyor. Dayanamayip gülüyorum. Hemen dikiliyor "gülmee, anne gülmee". Tamam gülmüyorum sen devam et der demez birkac dakika sonra daliveriyor oldugu yerde. Cok sevimlisin annecim, seni görüp de gülümsememek mümkün degil.

3 yorum:

kubra zeynep kara dedi ki...

canım benim maşallah.

meltem dedi ki...

yerim ben onun gülüşünü...

Seda dedi ki...

Canım ben dusunemiyorum Pelin'in Ezgi gibi oldugunu.Cuma aksamı ben eve gelip kendimi nasıl yataga attım anlatamam. Nasıl uykum gelmis. Halbuki Ezgi'yi zor uyuttuk... Basa gelen cekilir derler ya.
Dun surekli gozumun onunde fıstık fıstık yapısı vardı. :)