Bu yogun gunlerin ardindan 1 Mayis'in tatil olmasi ilac gibi geldi. Sabah erkenden haftanin yorgunluguna ragmen kucukhanimin gonlunu yapmak icin dolasmaya ciktik. Cocuklarin disariyi neden bu kadar sevdigini bir kez daha anladim. Doga onlar icin tukenmeyen bir kaynak, ayni yerleri gezerken bile her seferinde farkli birseyler kesfedebiliyoruz birlikte. Bugun de golgemizi farkettik. El salladik ona. Bizi takip etmesini takip ettik.
Suyun kenarinda iki tane tasi eline alip "Anne bu agir" diye buyuk olani gosterdi. Bazi taslara baktik, cok buyuk ve agir dedik, kaldiramadik. Benim bile onlari yerinden oynatamamam nedense onu cok guldurdu. Olmazsa olmaz parka ugradik. Kaydirak kayip kumdan pastalar yaptik. Eve dondugumuzde bu kucucuk gulumseyen yuzu gormek butun yorgunlugumu unutturdu.
3 yorum:
Canim ben de mail yazacaktim nerelerdesin diye... Kiyamam zaten cocuk varken calismak zor, bi de fazla mesai olunca dusunemiyorum. Allah kolaylik versin.
Ezgim de annesini ozlemis hic kiyamam.
ezgiyi özlettin ablacığım:)))
resimleri görünce affettik bak.
bu küçük cadıyı çok seviyorum:))
Tesekkurler kizlar, biraz ozlettik ama geri donduk :)
Yorum Gönder