Bos mu ?

Ezgi'nin scooter aski mutlu sonla bitti. Havalarin isinmasiyla cevredeki abla ve abiler zamane cocuklari arasinda pek gözde olan scooterlarini cikarttilar. Bizimki de bunlari görür görmez bende binecegim diye tutturdu tabii ki. Istiyordu ama yasina uygun olmadigi icin üzerinde bile kendi basina duramiyordu. Bir de sürmeye calisinca yüregimiz agzimiza geliyordu. O scooter üzerinde biz pesinde biraz dolastiktan sonra inmesi ve gercek sahibine vermesi icin zar zor ikna ediyorduk. Yine bir aksamüstü site icinde gezerken Ezgi'den bir yas büyük iki kizin Pilsan'in mini scooter larini rahatlikla kullandiklarini gördük. Bunlar 4 tekerlekli oldugu icin dengeli ve sürülmesi kolay. Kücükhanim bir süre onlari izledikten sonra kizlar scooter'dan iner inmez yanlarina gidip en sevimli haliyle "bos mu ?" diye soruverdi. Onlar önce "sen kücüksün binemezsin" diyip pek yüz vermese de Ezgi yilmayip her biraktiklarinda gidip "bos mu ?" diye sormaya devam etti. Kizlardan bir tanesi dayanamadi ve bir tur atmasi icin vermeye gönüllü oldu. Ama yemeklerini yiyerek büyümesi icin de bir dizi nasihat etti :) Bizimki sevincle scooter'i sürmeye baslayinca gördük ki bu modeller Ezgi gibi kücükler icin de uygun. Sonunda ikna olan biz olduk ve dün yeni oyuncagimiz eve ulasinca minigim havalar uctu. Gece uyumadan önce sürekli "tututir nerde, disarida mi, o da uyudu mu ?" diye sayikliyordu.