Mutfaktayiz

Bu dönem Ezgi'nin sofraya oturup naz yapmadan, oyun beklemeden, yer degistirmeden yemegini bitirip kalktigi günler yok denecek kadar az. Kavgalarimiz hep yememe üzerine ama bir türlü cözüme ulasamadik. Yemege karsi bu ilgisizliginin aksine oyun oynarken corba pisirme, cay yapip ikram etmeye ise cok hevesli. Kücük ahcimiz sürekli pisirip pisirip bize yediriyor. Bunun üzerine birlikte daha cok mutfaga girmeye karar verdik. Yumurta kirma, baligin üzerine limon sikma gibi basit isleri basariyla tamamlayinca haftasonu pizza yapmak icin kollari sivadik. Kücükhanim "simdi pizza zamani bana yardim etmeye hazir misin ?" diye sordugumda sevincle zipladi ve hamur tahtasiyla oklavasinin basina oturdu. Ona verdigim kücük hamuru yayarak üzerine hazirlamis oldugumuz malzemeleri serpistirdi. Kesmedi, bu sefer birlikte büyük hamurun üzerine domates sosunu sürüp, malzemeleri güzelce yaydik. Firina koyarken "olmass, biraz daha sürelim" diye sorun cikardi ama sonrasinda pismesi gerektigi konusunda ikna oldu.











































Is yeme kismina gelince sofraya herkesten önce oturdu. Heyecanla pizzasini bekledi ve afiyetle mideye indirdi.(masallah) Babasi ve amcasi "Ezgi cok güzel olmus, sen mi yaptin, eline saglik" dediklerinde ise "ebet" diye gururlaniyordu bizimki :)