Ezgi karalamayi birakip ilk anlamli ciziklerini :) yapmaya basladigindan beri gün be gün ilerleme kaydetti. Aslinda kücükhanimin kendi kendine oturup cizimler yaptigi nadir. Yapsa da kisa sürede ilgisi dagiliyor. Teklif ya bizden geliyor veya o tetikliyor ama kagidi kalemi birlikte elimize aliyoruz. Herkes kendisi takiliyormus gibi gözükse de bizim cizdiklerimize göz ucuyla bakip aynisini yapmaya calisiyor. Yaraticiligini öldürmemek icin pek karismiyorum. Ellerini tam kontrol edemedigi zamanlarda istedigini cizemiyor ve "yapamiyoyumm" diye üzülüyor. Malum cokta hirsliyiz. O zaman "acele etmessen olur", "yeni bir sayfa acalim orda bir daha denemek istermisin" diye tesvik etmeye calisiyorum. Ortaya birseyler cikardiginda da ne kadar begendigimi söylüyorum, seviniyor :)
Genelde bebek ciziyor. Sebebi bizim ona genelde bebek cizmemiz. Once kafalardan basladi, yuvarlaklar cizebiliyordu. Arkasindan iclerine gözleri, burnu ve agzi sigdirmayi basardi. Son olarak saclari, kulaklari ve yamuk yumukta olsa gövdeleri ekleyerek bebeklerini tamamlamaya basladi.
Ama sadece bebekler degil tabii. Tirtil, cicek, kedi, mumlu cikulatali pasta calismalari da mevcut. Bu aralar arkadaslari ve aile büyükleri icin yilbasi kartlari da hazirlamaya basladik. Her ne kadar bizim yaptiklarimizi taklit etse de mutlaka kendine özgü cocukca bir bakis oluyor resimlerinde. Zaten en cok onun bu cocuk dünyasini görmek mutlu ediyor beni.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder