Aglamalar, kucakta uyumalar, sacini elleyebilirmiyim, seninle yatabilirmiyim kisimlarinda hic degisiklik yok, hep ayni. Ama konusmalar cok degisti. Beni sasirtmadigi gün yok diyebilirim. O kücük akil nasil calisiyor, nelere dikkat ediyor hayretler icinde kaliyorum. Bir de dilini yemek geliyor icimden. Ozellikle hadi gagalayalim (yakalayalim) anne dediginde hem gülümsüyorum hem de mincikliyorum onu dayanamayip.
Günlük rutin icinde cogu zaman farkinda olmuyorum Ezgi'de ki ilerlemelerin. Ama bir an geliyor ki gözüme carpiyor. Ornegin resimleri. Gecen gün gözümün önünde ciziverdi, ne kadar gelismis el kontrolü. Bir alti ay oncesine göre artik cocuklar cok daha belirgin. Cimenler, günes derken ufak capta bir komposizyon da yapivermis. Demek gercekten abla olmus kizim. Zaten kendisi de hic kabul etmiyor kücük olmayi. Servisci amcamiz Ezgi bebegim dediginde birkac kez uyardi amcasini. Ben okula gidiyoyum abla oldum dedi. Adamcagiz sasirdi, artik Ezgi abla diye sesleniyor kücükhanima. Oturunca kendi kemerini kendisi bagliyor ugrasip didinerek. Sonra bana dönüyor anne bak büyüdüm diyor. Okula ise tamamen alisti. Her gün gülerek el salliyor bana kapida. Ogretmenlerim özlemistir beni diyor.
Büyüyorsun minigim. Bugün tam 38 ay bitmis. Bunca zaman göz acip kapayincaya kadar gecmis.


3 yorum:
Süpper bir kız bu... En kısa zamanda gelip öpecem o yankalarında.....
Bekleriz :)
Canim gercekten goz acip kapayincaya kadar geciyor yillar. Ezgi de abla oldu ya, biz cidden yaslandik :)
Okula alismasina da cok sevindim ayrica...
Anneler gunun de kutlu olsun guzel anne..
Opuyorum hepinizi
Yorum Gönder