20 Eylül 2010 Pazartesi

Son mahsüller


























Gecen gün bu dev kabak bizim bahcenin ücra köselerinde bir yerlerde bulundu. Kabakla birlikte son kalan domates ve fasülyeleri de topladik. Böylece sebze bahcemiz sezonu kapatti. Havalar hala sicak ama sanirim Ezgi'nin okulunun baslamasinin etkisiyle yazin bitip sonbaharin geldigini iyice hissetmeye basladik. Sabahlari uyanirken cikardigi ariza durumu haric okula gidis-gelislerde problem yasamiyoruz. Onu da gecen sene oldugu gibi hafta ortasinda bir gün evde dinlenmeye birarak cözmeyi düsünüyorum. Cünki hafta da 5 tam gün agir geliyor kücügüme hakli olarak. Yeni yeni okulda gününün nasil gectigini, hangi yemekleri yedigini, hangilerini sevmedigini, kimlerin yaramazlik yaptigini anlatmaya basladi. Eskiden okulla ilgili pek konusmazdi. Ogretmenlerine sordugumda normal bir durum, bazi cocuklar özel oldugunu düsündükleri icin anlatmazlar demislerdi. Ne olduysa iste bizimkinin dili cözülüverdi. Bence hem alisma hem de büyümeyle ilgili. Paylasimlar giderek artiyor büyüdükce. Haftasonu bittiginde seni isteyken cok özleyecegim dedigimde üsülme isin benim yanimda, uyuyup uyaninca geleceksin nasil olsa diye teselli bile ediyor beni.

Okul mevzusuyla igili son olarak yazmak istedigim onu almaya geldigimde yüzünde gününün son derece eglenceli ve mutlu gectigini anlatan bir ifade olmasi. Bu yüzden cokta üstüne düsmüyorum, takilmiyorum ne yapiyor, ne yiyiyor, iciyor kisimlarina. Ozetle hersey yolunda gidiyor diyor annelik icgüdülerim. Umarim böyle de devam eder.

1 yorum:

meltem dedi ki...

yerim o küçük ve şaşkın suratını senin