Ilk gunler

Onur bebek dogali tam iki hafta olmus. Bol kosturmacali, heyecanli, yorucu ama bir o kadar da guzel bugunler ne de cabuk gecmis.

Bebisimiz emmeyi, kaka, cis yapmayi, banyoyu pek seviyor masallah. Uyku ile arasi ise iyi degil. En fazla 2 saat uyumustur simdiye kadar. Genel olarak sakin denilebilir. Bu ara biraz daha fazla bakinmaya basladi. Boncuk boncuk etrafini tanimaya calisiyor. Bizi en fazla zorlayan yenidogan sariligina yakalanmasi oldu. Ezgi AB kan uyusmazligimiza ragmen tedavisiz bu sureci atlatmayi basarmisti. Onur ise tedavi gordugu halde sarilik degeri bir turlu dusmek bilmedi. Elinde topugunda delinmedik yer kalmadi yavrucugumun. Hala kontrollerimiz devam ediyor. En son doktorla gorusmemizde duzelmis gorunuyordu ama 1 aylikken tekrar bakalim diye konustuk. Arada sunnetini de yaptirdik. Etraftan siddetle tavsiye etmislerdi. Yine de son dakika pisman olur gibi olduk. Cok mu aci ceker acaba, pekte kucuk gibi binbir dusunce gecti kafamizdan. Ama dedikleri gibi iyilesme sureci kisaydi ve oldu da bitti masallah oluverdi.

Ezgi kizima gelirsek ablaliga bu kadar hazir olmasi, kardesine olan sevgisi beni bile sasirtti. Umarim basladigi gibi devam eder. Bazen kardesiyle en az bizim kadar ilgilenmek istemesi isleri zorlastirabiliyor. Ornegin uyku zamaninda bile sevmek istiyor, neden hep uyuyor ben ne zaman kucagima alacagim diye sitem ediyor. Ama bir sekilde orta yolu bulup ikna ediyoruz uyuyup buyumesi gerektigine. Bunlar disinda herhangi bir huzursuzlugumuz yok cok sukur.

Hem yeni hem de tecrubeli anne olarakta simdiye kadar pek zorlanmadim diyebilirim. Tabii Umut,annem ve bakicimiz sayesinde. Sadece geceleri uykusuzluk biraz yoruyor, o da bu isin olmazsa olmazi sanirim :)