Iki cocuklu gunler

Gecen hafta Ezgi'nin gosterisi gerceklesti ve okulu bir daha ki doneme kadar tatil oldu. Onun sahnede kucuk ve heyecanli yuzunu gormek anne-baba olarak bizleri hem cok heyecanlandirdi hem de duygulandirdi. Ne yaptilar derseniz kucukler grubu bir iki donup bir iki sarki soyledi, maksat onlar sahne tozu yutmus oldu bizler de alkisladik :)

Sonrasinda hemen yuzme derslerine basladik. Birkac gidisten sonra bizimki bunalir mizikcilik cikarir mi diye endiseliydim cunki ogretmen oyun seklinde anlatiyor ama yine de surekli ayagini cirp, baloncuk cikar gibi talimatlar veriyor. Ama tam tersi kucukhanim inanilmaz mutlu ve istekli. Yuzmeye diyince elindeki herseyi birakip kosarak hazirlanmaya gidiyor. Birkac cocuk olmalari da onu olumlu etkiledi. Bir yandan cene caliyorlar bir yandan birbirlerini izliyorlar sonra da basliyorlar yarismaya.

Ezgi bu hafta benimle guzel vakit gecirdigi icin oldukca neseliydi ama Onur cephesinde isler pekte yolunda gitmedi. Ayri gecirilen iki saat de sagdigim sutler yetmedi, biraz mama aldi. Ememedigi icin huzursuzdu. Ben de sut sagdigim icin oyleydim. Gecenlerde sohbet ettigim bir anne o gun birisi tam doymussa digeri iyi yememis oluyor, birinin keyfi yerindeyse digeri huysuz. Ikisi icin de super bir gun gecirdigimi hatirlamiyorum demisti. Gercekten bende aynisini hissediyorum. Birisiyle tam ilgilendigim zaman digerini hafiften ihmal etmis oluyorum. Bu durum bir yandan beni uzse de bir yandan da gelecek icin cocuklar uzerinde faydali olacagina inaniyorum. Ne de olsa hayat o kadar da mukemmel olmuyor cogu zaman.