Melegimi her sabah pur nese okula ugurluyorum. Gidenler telasli, kalanlar biraz buruk. Kalanlar el sallama faslinin ardindan birbirlerini opucuklerle teselli ediyor. Daha dogrusu anne bebisini doya doya mincikliyor yalniz kalmanin verdigi rahatlikla. Yakinda bu sahne degisecek cunki ise geri donuyorum. Kalbimin aklimin yarisi evde kaliyor olacak. Aksam kavusma zamani iple cekilecek. Ama hayatin devam etmesi lazim. Boyle diyor aklim. Duygular su an biraz sapmis durumda gerci. Onlarda bir sekilde yoluna girecek zamanla.
2 yorum:
Canim bir suredir blogunu okuyamiyordum. Bugun Pelin uyurken firsat bulmusken kacirdigim tum yazilari okudum. Oncelikle sunu soylemek istiyorum senin yazilarini okumayi cok seviyorum, okurken yasiyorum sanki... Ezgi tam bir abla, Onur tam isirmalik olmus. Hepinizi cok ozledim..
Bizde cok özledik. Bu is olayi senin icin cok iyi oldu ama artik daha zor buralara geleceksiniz :(
Yorum Gönder