Haftasonu bir misafirimiz vardi. Ingilizce derslerinden papagan arkadaslari, Zizu :) Ezgi uzun süredir hatta zaman zaman aglayarak onu bekliyordu. Bu yüzden görünce cok sevindik, gittigimiz her yere de götürdük.
Yine gectigimiz hafta okuldan evimize dogru bir karikatür rüzgari esti. Iste hayat kitabinin yazari Ezgi'lerin okulunu ziyaret etmis. Aslinda üst siniflarla calismis ama bizimkilerde bir sekilde konudan haberdar olmuslar. Once Ezgi devamli karikatür cizmeye basladi, baktik cok ilgili kitabi edindik. Sonra da isin en eglenceli kismi basladi. Bizimki kitaba bakip anladiklarini, anlayamadiklarini gösterdi. Bende ona dilim döndügünce anlatmaya calistim. Aman ne güldü ne güldü. Tekrar anlat anne diye bütün karikatürlere birlikte baktik, yorumlarimizi paylastik. Böylece 5.5 yasindaki bir cocugun hayati nasil gördügünü bir kez daha anlama firsatim oldu.
Evden okula giden ne var bilemiyorum ama Ezgi'nin okuldan aldigi pek cok seyi gözlemleyebiliyoruz. Tabii bunda konuskan olmasinin payi büyük. Anlattiklari, paylasimlari bizim icin cok önemli. Evden, okuldan, arkadaslarindan gelenler birikiyor. Evet sonuc olarak kücükhanim büyüyor ama ne kadar da güzel büyüyor, annesi bu yasini da cok seviyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder