Ezgi ilkögretim yilinin birinci dönemini basari ile :) tamamladi. Karnesini aldi. Ozel bir hediye almadik. Öpücüklerle kutlamamizi yaptik. Gecenlerde ziyaret ettigimiz kirtasiyenin sahibi merak edip hangi sinifa gittigini ögrenmek isteyince 66 aylik olarak ilkokula basladigini anlattim. Adamcagizin akli biraz karisti ve peki bu 4+4 dedikleri ne oluyor diye sordu. Bizim minik hemen atladi, 8 diye. Gülüstük. Bizim icin 4+4+4 demek minik kizimizin bir yil erken okula baslamasi demek oldu. Ezgi'yi, gidecegi okulu, kendimizi degerlendirip en dogru karari vermeye calistik. Keske sistem degismeseydi ve bizde bu karari vermek zorunda kalmasaydik. Sonuc olarak bir karar verdik ve ilk dönem son derece güzel gecti. Neler umduk neler bulduk dersek;
Ögretmenin bir cocuk icin önemini unutmusum, bu sevgi bir baska oluyormus. Ezgi icin dünya bir yana ögretmenleri bir yana.
Arkadaslariyla da cok baglilar. Birbirlerini incitmeden, üzmeden tatli tatli gidip geliyorlar.
Okuma isi tamam gibi. Televizyonda ki yazilari, levhalari okumaya basladi. Ama hala göstermedikleri sesler var, onlar cikarsa takilabiliyor.
Müfredat hafif. Ilk dönem yazma konusu disinda hic zorlanmadi. Matematik neredeyse bir önceki senenin tekrari oldu. Yabancil dil ise oldukca agirlikli gösteriliyor. Biz de bu sekilde umut ediyorduk, beklentilerimiz gerceklesti.
Odevlerini de kendisi yapmaya basladi. Sadece baslangicinda ve sonunda kontrol icin yardimci oluyorum. Sürekli yaninda oturmuyorum.
Minikler tatil boyunca evde. Biraz dinlenme, biraz oynama ve planlayabildigimiz kadariyla aktivite ile gececek günler. Her ne kadar okulu cok ozleyecegim diye gözleri sulansa da kücük kizimizin, bir parca degisiklik herkese iyi gelecektir diye düsünüyorum :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder