Cantali öyküler

Cantali öyküleri ilk gördügümde cok sevmistim. Kitaplarin canta sekli ve grafikleri oldukca basariliydi ve düsündügüm gibi Ezgi'nin hemen ilgisini cekti. Aksamlari kitap kutusundan genelde bunlari secip okumam icin bana getiriyor. Ama maalesef öyküleri icin ayni seyleri söyleyemiyorum. Okurken akla karayi seciyorum ve bazi yerleri degistirmek zorunda kaliyorum.


















Ornegin son okudugumuz Gidak tavuk. Hikaye aslinda gayet guzel basliyor. Tavugumuz yumurtluyor ve cocuklar da onun yumurtalarini bir güzel yiyorlar. Ama sonra gidak tavuk anne olmak istedigine karar veriyor ve yumurtalarini toplamaya gelen adama vermiyor ! Onlarin üstüne oturup civciv ler yapiyor. Bu olaylar sirasinda da agliyor, sahibinin elini gagaliyor. Bu sirada Ezgi de cok üzülüyor tabbi. Gözlerimiz dolu dolu kitabi okuyoruz. Ben mutlu bir son yaratip baaak ne güzel civciv ler oldu desemde bizimki diger kisimlara cok daha fazla takiliyor ve sürekli oralari okutuyor. Kitabin tek faydali sonucu - o da ne kadar iyi bilemiyorum- Ezgi gidaklamaya basladi :)