Bir yandan boyuyor bir yandan konusuyor."Bi dakka bi dakka..bekleyinn..hazirliyos..". Tesadüf bu ya kuslarda ona cevap yetistirir gibi sürekli ötüyorlar, karsilikli bir civildama sözkonusu. "Tamamm..oluyoo.. geliyo mamanis" diye devam ediyor Ezgi. Ama kus evinin tamamlandigina bir türlü ikna olmuyor. Maksat biraz daha birazcik daha boyamak. Günese birakmaya sira gelince zorlaniyor, yanindan ayrilmak istemiyor. Kuruduktan sonra kücükhanim orayi uygun gördügü icin duvarin üzerine yerlestiriyoruz. Icine de mamalari koyuyoruz. Bunlar Ezgi'nin kendi basina yemege calisirken döktüklerinden olusuyor. Yere dökülenleri tekrar agzina atmak istediginde "onlari birak kuslara verelim" diye elinden almistik hep. Iste kus evimizin yapilis hikayesi de buna dayaniyor. Artik ne zaman birsey dökülse burada almaya basladik solugu.
Ezgi ahsap boyamanin ne kadar zevkli oldugunu bu el arabasiyla birlikte kesfetmisti. Simdilerde "bunu da ben boyadim, bunu da" diye ilk gözagrisini da gösteriyor herkese.
1 yorum:
meleğim büyümüş maşallah görmeyeli canım benim çok tatlı benim için meleğimi öp annesi
Yorum Gönder