Ilk domatesimiz ve kurbaga prenses

"Anne bak minicik", "bebek","cok kücük" diye hep uzaktan sevdi. Koparmadan dikkatle dokundu. Büyüyecekleri, kirmizi olacaklari günü bekledi sabirla. Nihayet beklenen gün geldi catti ve ilk domatesimiz kipkirmizi oldu. Acilisi da kücügüm yapti. Koparabilir mi diye düsünürken bir baktik ki eline almis bile domatesi. Bizimki yine yemek kismindan degil koparma, yikama ve elinde gezdirme isinden pek bir hoslandi. Yemeyi ise kuslara, karincalara birakmak istedi, bu konuda cok paylasimci masallah :)






















Hayvan sevgisi diyince köpekler, kediler, kuslar, salyangozlar derken son zamanlarda en büyük eglencemiz geceleri ortaya cikan kurbagalar. Bizim sokagin cocuklariyla birlikte "bi tane daha gördüm, sen de gördün mü ? " cigliklariyla takip basliyor. Cevredeki tüm kurbagalar rahatsiz edilip ziplayarak kacismalari izleniyor. Bir de cekirgeler var ilgiyle takip ettigimiz ama onlar fazla zipladigi icin herhalde hem biraz korkutuyor hem de izlemesi daha zor oluyor. Bu arada Ezgi de artik bir kurbaga gibi ziplayabiliyor :)