Ailecek boya

Gecen haftasonu hava güzel olunca Umut depoyu boyamaya karar verdi. Ezgi'yi oyalamakta bana düstü. Bir yandan havayi kacirmayalim disarida duralim diye düsünürken öbür yandan babamizi da engellemeyelim istedim. Bu yüzden Ezgi'nin kendi fircalarini, boyalarini cikardik. Altinoluk'tan getirdigimiz taslari boyamaya basladik. Bizimki kendi isiyle o kadar mutluydu ki babasina hic karismadi. Derken bizi gören komsu cocuklari da basladilar kendi taslarini boyamaya. Taslar, yapraklar degis tokus ediliyor. Tuna "Al Ezgi'cim bu tasi senin icin boyadim" derken Ezgi'de "Bunu Tuna'ya vericem" diye yan bahceye geciyor. Anne de söyle bir uzanip günesin tadini cikariyor. Ama bu agustos böcekligi uzun sürmüyor tabii. Herkes evine cekildiginde eller, üst bas, tuvaller, fircalar, masalar, elbiseler yani ne var ne yoksa yikama paklama isi anneye düsüyor. Hakkini yememek lazim, kücük yardimci da elinden geldigi kadar annesine yardim ediyor.