Aslinda bu kitap bicirik Nehir'e alinmisti. Orada prenseslerle birlikte bir güzel okumustuk. Eve dönünce Ezgi bir yandan ayaklarimin dibinde dolasirken bir yandan da sormaya basladi
-Muni nerde ?
-Muni kim ?
-Mamun
-Hmm..Maymun Muni. O Nehir'lerde kaldi annecim, hediye götürmüstün ya..
(Surat düser)
-Sana da aliyim mi bir tane ?
-Edet (Gülümseyerek)
Böylece Maymun Kral Muni bizim kütüphanede de yerini aldi. Hikaye Muni'nin yapacak birsey bulamayip caninin sIkIlmasiyla basliyor. Burada Ezgi duruma müdahale edip bebegini Muni'ye arkadaslik yapmasi icin yanastiriyor. Ama bizim Muni yaramaz. Onun yerine kilik degistirip kral oluyor ve diger orman sakinlerine eziyet ediyor. Sonunda orman sakinleri de camura bulanip onu korkutuyorlar. Ezgi digerlerini "Onu korkutmayin, bi daha yapmayin" diye uyariyor. Kücükhanim Muni'nin tarafinda. Ben de atliyorum "Ama annecim sürekli birsey istiyormus ve hic lütfen demiyormus, arkadaslarini cok üzmüs" diyorum. Düsünüp kaliyor. Malum bizim evin kralicesi de kendisi. Herseyi hemen istiyor ama lütfen demeyi hatirlatmasak unutuyor :)


1 yorum:
çok sevimlisin teyzecim çoook senin o gülüşün 10 tane lütfene bedel ama gel gör ki biz de anneyiz bunları öğretmemiz gerekiyo
Yorum Gönder