Sanat mi ?

Evde bir aktivite olmaya görsün Ezgi hemen orada bitiveriyor. Yardim edebiliiyiim ? diye son derece sempatik bir sekilde sorunca ona hayir demek oldukca güc oluyor. Gecen gün Umut duvarlarin hasarli kisimlarini boyamaya kalkinca bizimkini eline kendi fircasi ve boyalarini almis bekler bulduk. Bu isi ancak disarida yapabiliriz diye zor ikna ettik. Epey bir süre günesin cikmasini bekledik. Ama yagmur o gün bize hic müsaade etmedi. Ertesi gün kücük fil olayi unutmamis, fircalar ve tüm malzemelerle disariya tasindik. Komsumuzun kizi da bize katildi. O da kendi mozaik oyununu getirmis. Bu benim sanatim diye de övünerek gösteriyor. Ezgi zaten ablalara hayran, hele bir de böyle ilginc oyunlar/oyuncaklar görünce hic ayrilmak istemiyor onlardan. Nihayet eve girme zamani geldiginde kücükhanim sanatimi bitirmedim daha, sanatimi elimden aldinizzzz, anne ama siz beni hic anlamiyorsunuzzz diye aglamaya basladi.

Gülmemi saklamaya calisirken ne diyecegimi sasirdim. Bu kücük sanatciyla basetmek giderek zorlasacak sanirim :)