Sonunda bisiklete binmeyi ogrendi bizimki. Isin sirri yokus asagi salinmaktaymis. Ezgiyi bisikletiyle hafif egimli bir yere birakinca pedallarin nasil cevrilmesi gerektigini kavrayiverdi. Ne inatlasma ne bagris cigris, hersey kendiliginden gelismis oldu.
Sokak resimleri son hiziyla devam ediyor. Sadece Ezgi degil diger cocuklarda caddemizi pek guzel ciziyorlar. Biz buyuklere de ortaya cikan bu sanat eserlerini alkislamak dusuyor.
Son eglencemiz ise gece cadir ve fenerle yapilan oyunlar. Bazen icinde hic ses cikarmadan oturup duruyorlar bazen de bocek kovaliyorlar ama yatasiya kadar iceri girmek bilmiyorlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder