Bugün tam 43 aylik olmussun abla kizim, melegim. Zaman geciyor, sen büyüyorsun, biz büyüyoruz, birlikte yol aliyoruz durmadan. Bugünlerde hayat nasil dersen;
Bicir bicir sürekli konusuyorsun. Sanki bir kus besliyormusuz gibi hissediyorum bazen evde. Tatli mi tatli civil civil ayni zamanda merakli bir ses.
Bilissel yeteneklerin daha bir artti sanki. Ornegin sagini solunu ögrendin. Hatta gecen elips diyince o nedir diye soran babana daire gibi bisi iste diye cevap verdin agzini ve ellerini yuvarlayarak.
Hala dilin tam olarak dönmüyor :) Digidik yerine gididik, portakal yerine porkatal, ayakkabi yerine abbababi, cikolata yerine cogolata, ahtapot yerine ahpatot, kitap yerine kipat gibi birseyler söylüyorsun. Böyle komik komik bir sürü kelime. Bazen bizde de kulak problemi oluyor, anlayamiyoruz. Gecen de bir arkadasindan ismi eccin eccin diye bahsediyorsun, bir türlü anlamadik. Anlatamadim, söyliyemiyoyumm diye üzüldün. Meger Ecrin imis kizin ismi. Kücügüm anlatmissin aslinda ama bizdeymis sorun esasen.
Tam bir merakli melahatsin. Hicbirseyden eksik kalmayacaksin. Televizyon izlerken noluyoo, noluyoo, anlatarmisiniz diye filmleri bize tercüme ettirmeye calisiyorsun. Gecen gün baban okulda size ingilizce ögretmiyorlar mi dediginde bize sadece for, fayf, seven ögretiyorlar ama dedin üzüntüyle. Haliyle anlayamiyorsun neler olup bittigini :) Gerci türkce olanlarinda üzerinden geciyoruz, kim ne yapmis kime ne demis diye.
Aglamalarin devam ediyor maalesef. Sanirim en kötü huyun bu. Istedigin olmayinca, uykun gelince, uykudan kalkinca hemen agiz aciliyor, akabinde gözlerinden sipir sipir akiyor damlalar.
2 ay önce
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder