Kutup bebisi ve merakli minik

Bebisimiz bu sefer daha kisa sürede iyilesti. Yine de koruyucu tedavilere devam ediyoruz. Cok sükür daha az zahmetli, daha az yipratici. Alerji, astim, bronsiyolite iyi gelebilecek her türlü gidayi yiyeceklerine katiyorum. Ebegümeci, isirgan, keciboynuzu tozu, yer elmasi, tatli patates, balkabagi, pekmez derken kahvaltiya da baslamamizla yiyemedigi pek birsey kalmadi minigin. Ozellikle sabahlari sofraya oturup ekmek yemege bayiliyor. Kendi ekmegimizde oldugu icin gonul rahatligiyla veriyoruz ufak ufak. Kus besler gibi besliyoruz. Gonul istiyor ki her gün, günesli havalarda gezdirelim, bol bol temiz hava alsin. Ama maalesef gücümüz yetmiyor. Genelde evdeyiz. Bahceye, disari ciktigimiz ender zamanlarda Ezgi'nin deyimiyle kutup bebisi gibi de giydiriyoruz korkudan. Ikinci bebek olmasina ragmen anne-baba olarak endiseler devam. Aman hasta olmasin, aman üsütmesin.

Ezgi de tam bir merakli minik oldu. Agaclari merak ediyorum anne diyor bana. Bu ne agaci, nasil büyür, yapraklari ne zaman cikacak ? Bilmiyorum dedigimde kipat alirmisin diyor. Aliyoruz. Agaclar ve Agaclar ülkesine yolculuk okuyoruz. Sonra dinazorlari anlat bana diyor. Neden yoklar ? Meteor düsmesini anlatiyorum. Tekrar tekrar anlattiriyor. Hayal kuruyor. Ama sorular bitmiyor. Hangisi hangisidir diye soruyor. Anne bilemiyor. Kipat arastiriyoruz. Maket ismarliyorum. Dinazor parki varmis kesfediyorum. Kisaca sayesinde arastirir ögrenir olduk herbirseyi.