Gecen hafta bu sefer Ezgi hasta idi. Pek uzun uzun da yazmak istemiyorum, hatirlamak istedigim güzel anilar esasen. Yorucu ve yipratici bir hafta daha kisaca. En kötü günlerimiz böyle olsun diyorum ve geciyorum. Gelelim güzelliklere. Onur bebisimiz hizla büyüyor. Artik desteksiz uzun süre oturmaya basladi. Ama biraz tembel. Oyle emeklesin, ters dönsün filan ugrasmiyor. Oturup ablasini izlemek en büyük eglencesi. Bir de bidi bidi konusmaya calisiyor. Anlatiyor da anlatiyor kendince. Cevresinde insanlar oldugu sürece pek uslu. Ama yalniz kalinca basiyor cigligi. Her yere onu da götüreceksin. Sling edindim. Kullanamadik maalesef, durmak istemiyor. Bu ay kahvaltiya da baslayinca bebek bisküvisi arayisina girdim. Pinar hanim'dan aldim önce. Bitti bitmedi, geldi gelmedi biraz sorun oldu. Hipp'inkileri begenmedim, icime sinmedi. Sonunda kollari sivayip kendim yaptim. Malzemeler katkisiz, en güzelinden. Bence cok süper oldu. Tarif buradan. Biraz degistirdim. Tam bugday unu, yumurta sarisi, pekmez tamam. Tereyaginin yaninda zeytinyagida koydum, vanilya tozu kullanmadim. Birde 3-4 yemek kasigi yogurt ilave ettim. Simdi rahat rahat yediriyorum bebise.
Ezgi minigim ise su an iyilesme sürecinde. Evde güzel yiyiyor, okulda ise pek istahli degil. Her zamanki gibi sarardi soldu hemen. Ayrica son derece huysuz, herseyden kavga cikariyor. Okulda ise ögretmeni aglayarak konusmaya basladi ne oldu Ezgi'ye dedi ? Ahh bilse evde bu aglamayla ilgili ne kadar dertliyiz. Bu arada resimlerden sonra yazilar yazmaya basladi. Kimilerini okuyabiliyoruz kimilerini anlamiyoruz. Siz okumayi bilmiyormusunuz diye firca yiyoruz o zaman :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder